levitra en ligne kamagra gel pas cher cialis 20mg pas cher cialis effet secondaire kamagra 100mg pour femme cialis ou viagra viagra en ligne levitra avis levitra vaikutus kamagra jelly kokemuksia cialis hinta viron apteekissa cialis kokemuksia viagra vaikutus viagra reseptin hankkiminen levitra bijwerkingen kamagra kopen in de winkel kamagra bijsluiter cialis kopen in nederland viagra werking cialis bijwerkingen viagra kopen apotheek
cialis generika kamagra australia cialis bestellen levitra generika viagra online kaufen kamagra bestellen cialis generika kamagra oral jelly kamagra 100mg prix cialis cialis generique kamagra gel viagra prix kamagra bestellen viagra bestellen kamagra oral jelly levitra kopen kamagra gel cialis generika levitra generika kamagra gel
viagra kaufen cialis kaufen Erektile Dysfunktion cialis generique Acheter Cialis acheter Viagra Cialis Original Viagra Soft Viagra Original Super Kamagra Viagra Super Active Kamagra viagra en ligne Levitra Professional Propecia Priligy levitra dapoxetine Viagra Dapoxetine Cialis Soft
polo ralph lauren sale polo shirt sale polo ralph lauren outlet polo shirt polo lacoste polo lacoste sale polo ralph lauren skjorta lacoste polo polo skjorta tommy hilfiger rea fred perry polo shirt fred perry sverige polo ralph lauren tommy hilfiger polos lacoste polos baratos polos ralph lauren polos lacoste baratos polos hombre polos ralph lauren outlet

 

 

 

 

  Witamy na stronie Miejskiego Przedszkola Nr 2 w Puławach

   

.

JAK BYĆ KONSEKWENTNYM WOBEC DZIECKA

 

Brak konsekwencji to jedna z najczęstszych pułapek, w jakie wpadają rodzice. Nie dziwią różnorakie przyczyny, jakie podają rodzice, by

wyjaśnić, skąd bierze się ta niekonsekwencja, łącznie z brakiem czasu, roztargnieniem, stresem i po prostu nieuwagą. Bez względu na to, co jest

tego przyczyną, brak konsekwencji przyczynia się do powstawania wielu problemów wychowawczych.

 

Konsekwencja oznacza kierowanie się przyjętymi zasadami i logiką. Jeśli ustalasz jakąś zasadę lub straszysz następstwami jej nieprzestrzegania,

postępuj zgodnie z tym, co powiedziałeś. Dzieci bardzo szybko uczą się sprawdzać, gdzie leży granica, szczególnie, gdy rodzice składają

oświadczenia i nie wywiązują się z nich. W związku z tym dawaj tylko tyle poleceń ile chcesz i możesz wyegzekwować.

 

Nagradzane zachowanie będzie się pojawiać częściej, zarówno to pożądane jak i to negatywne. Bez względu czy jest to uśmiech, pogłaskanie po

głowie, przytulenie czy krzyk, klaps, jest to uwaga osoby dorosłej która zawsze jest wzmocnieniem zachowania dziecka. I przyczynia się do

utrwalania zachowania na które było reakcją.

 

Gdy  rodzice są konsekwentni i postępują zgodnie z tym, co powiedzieli, budują strukturę, do której dzieci dążą i której bardzo potrzebują.

Respekt dla dorosłego gwałtownie maleje, jeśli czasami wielkodusznie przymknie oko na niepożądane zachowanie! Konsekwentna struktura daje

dziecku poczucie bezpieczeństwa, przewidywalności i kontroli. Dzieci nie są zmuszane do sprawdzania swoim zachowaniem granic tolerancji i

wytrzymałości rodziców. Mogą odprężyć się i funkcjonować w znanym sobie systemie kar i nagród. Struktura uczy je także, jak ważne jest

dotrzymywanie obietnic i wywiązywanie się z zobowiązań.

  

NIEKONSEKWENTNE KONSEKWENCJE NASILAJĄ TRUDNE ZACHOWANIA

Zapewniając dzieciom konsekwencję i strukturę, pomagamy im rozwiązać jeden z ich najczęstszych problemów, dotyczący wykonywania

porannych i wieczornych czynności rutynowych. Rodzice na ogół skarżą się, że obudzenie dziecka i przygotowanie go do przedszkola/szkoły to

proces bardzo stresujący zarówno dla nich, jak i dla dzieci.

Być może brzmi to banalnie, ale powtarzanie tych samych czynności każdego ranka i wieczora w dużym stopniu redukuje stres, to znaczy kłótnie,

przepychanki i podstępne przekupywanie dzieci, aby w końcu się one ubrały, najadły lub umyły. Struktura daje również komfortowe poczucie

przewidywalności, które pomaga uchronić czynności rutynowe przed zamianą w walkę między rodzicem a dzieckiem.

 

Inna dziedzina, w której konsekwencja jest bardzo ważna, to stosowanie dyscypliny. Wielu rodziców złości się z powodu złego zachowania dzieci

i szybko wyciąga z niego odpowiednie konsekwencje. Jednakże, być może pod wpływem złości, stosują oni zbyt surowe lub zbyt długotrwałe

kary, które później trudno realizować.

 

Rodzice powinni być również świadomi tego, jak ważne jest, by oboje byli zgodni co do zasad i konsekwencji zachowania oraz by wspólnie je

stosowali. Często bardziej pomysłowe dzieci próbują „rozdzielić” swoich rodziców, nastawiając jednego przeciw drugiemu. Rodzice powinni

omówić kwestie sporne pod nieobecność dzieci oraz ustalić takie zasady, które oboje będą akceptować.

 

Stworzenie jednolitego frontu i konsekwencja to dwie bardzo ważne rzeczy, ponieważ jeśli dzieci są przekonane, że zasady rodziców są

niewzruszone i niezmiennie wprowadzane w życie, to zwykle nie sprawdzają granic wytrzymałości rodziców, by określić, jakie reguły

obowiązują w tym tygodniu. W podobny sposób, jeśli konsekwentnie realizuje się kary, dzieci w mniejszym stopniu usiłują „wymigać się” od

następstw złego zachowania.

 

Jednolitą strukturę zasad których oczekujemy od naszych dzieci dobrze jest poszerzyć o dziadków, zwłaszcza jeśli są oni stale obecni w naszym

życiu (mieszkają z nami, odbierają dzieci z przedszkola). W takiej sytuacji dobrze jest ustalić wspólne zasady również z nimi. W przypadku, gdy

to nam się jednak nie uda dobrze jest uzgodnić z dzieckiem że zasady obowiązują kiedy rodzice są w domu. Takie ustalenia będą bardziej

realistyczne. Rodzice są dla swoich rodziców zawsze dziećmi i nie bardzo mogą ich zmienić.

 

Konsekwencja stanowi bardzo ważną pomoc w rozwoju poczucia bezpieczeństwa i pewności siebie u dzieci, i to nie tylko w zakresie porządku i

dyscypliny. Trudno przecenić wartość, jaką ma dla dziecka rodzic zawsze zainteresowany tym, co działo się danego dnia w przedszkolu.

Regularne uczestniczenie w uroczystościach dużo mówi dziecku o tym, jaką ma ono wartość w oczach mamy lub taty. Konsekwentne

przekazywanie dzieciom bezwarunkowej miłości dodaje im siły i redukuje zbędny lęk i niepewność. Konsekwentne okazywanie dzieciom

miłości i zainteresowania daje im więcej niż kolejna zabawka czy gra.

 

Pomimo tych oczywistych korzyści, trzymanie się konsekwencji może być jednym z największych wyzwań, jakie stoją przed rodzicami. Biorąc

pod uwagę tempo naszego życia, utrzymanie porządku i przewidywalności może okazać się zadaniem zniechęcającym do podjęcia wysiłku.

 

Proponuję, żebyś włożył w swe działania uczciwy i szczery wysiłek. Jeśli raz po raz zdarzy ci się złamać wprowadzoną zasadę, nie bądź dla

siebie zbyt surowy. W końcu ludziom zdarzają się błędy; to normalna i naturalna część życia. Jeśli robisz co w twojej mocy, by być

konsekwentnym, nie minie wiele czasu, a odkryjesz, że korzyści płynące z takiej postawy w pełni wynagradzają twój wysiłek.

 

Rady dla rodziców:

• Zawsze postępuj zgodnie z zasadami.

• Daj jedno ostrzeżenie, a potem dopiero zastosuj odpowiednią karę.

• Konsekwentne zasady dostarczają dzieciom struktury, która zaspokaja potrzebę bezpieczeństwa, przewidywalności i kontroli.

• Konsekwentnie dbaj o poranne i wieczorne czynności rutynowe.

• Stosuj wcześniej ustalone krótkie i łatwe do zastosowania kary.

• Rodzice i dziadkowie powinni prezentować zjednoczony front.

• Nie twórz nowych kar, kiedy jesteś zły.

• Stosuj dyscyplinę od razu po złym zachowaniu.

• Wprowadzaj odpowiednie konsekwencje.

• Dawanie dzieciom wyboru zwiększa ich poczucie kompetencji i kontroli.

• Stosuj dyscyplinę, by uczyć.

• Celem stosowania dyscypliny nie jest udowodnienie, kto ma rację, a kto jej nie ma. Takie podejście sprzyja, bowiem konfliktom i budzi w

dziecku poczucie wstydu.

• Celem dyscypliny jest zmiana zachowania, które stwarza problemy na zachowanie pożądane.

 

Wszystkim rodzicom, którym leży na sercu dobro dziecka, polecamy stosowanie w praktyce wychowawczej poniższych metod

skutecznego wychowania:

• Ufaj swojej intuicji.

• Nie rezygnuj z własnych potrzeb na rzecz dziecka.

• Znaj swoje dziecko. Słuchaj słów, wnioski wyciągaj z zachowania.

• Dbaj o rozwój pozytywnych wartości u dziecka.

• Podkreślaj znaczenie dobrych chęci, wysiłku i gotowości do ryzyka.

• Bądź rodzicem, a nie przyjacielem.

• Wyznaczaj granice - "nie" jest pełnym i skończonym zdaniem.

• Utrzymuj dyscyplinę, ale nie karz.

• Rozmawiaj, nie komunikuj.

• Zawsze zajmuj zdecydowane stanowisko w konkretnych sprawach.

 

Literatura: T.Gordon „Wychowanie bez porażek” PAX Warszawa 1991r.

A.Kołakowski „Sposób na trudne dziecko” GWP Sopot 2016r.

 

 ROZWIJANIE UMIEJĘTNOŚCI SAMOOBSŁUGOWYCH NAJMŁODSZYCH DZIECI

 

Kształtowanie czynności samoobsługowych jest bardzo istotne z punktu widzenia rozwoju dziecka. Wykonując czynności na miarę swoich

potrzeb dziecko zaspokaja własne dążenie do autonomii i samodzielności. Dzięki różnym samodzielnym czynnościom i działaniom

podmiotowym, dziecko rozwija się umysłowo i kształtuje aktywnie swoje funkcje poznawcze, rozwijając tym samym takie cechy jak

odpowiedzialność i niezależność. Dziecko pozbawione możliwości samodzielnego rozwoju, w życiu dorosłym posiada poczucie niższej wartości

oraz przejawia trudności w dążeniu do samorozwoju i samorealizacji.

 

Rozwijanie umiejętności samoobsługowych u dzieci jest jednym z najważniejszych zadań wychowawczych domu oraz przedszkola.

 

Warunkiem usamodzielnienia się dziecka jest jego zaradność, a więc umiejętność wykonywania pewnych czynności – głównie samoobsługowych

– bez pomocy dorosłych. Ważną rolę odgrywa tu własne Ja, szczególnie w zakresie samokontroli, rosnąca sprawność dziecka oraz wychowawcze

oddziaływanie dorosłych.

 

Decydujący wpływ na poziom samodzielności dziecka ma środowisko, w jakim ono przebywa, a zwłaszcza postawy wychowawcze rodziców.

Zapracowani i zmęczeni rodzice zbyt często wyręczają dzieci w najprostszych czynnościach: bo tak jest szybciej i wygodniej. Rodzice muszą być

świadomi, że największą krzywdą, jaką można wyrządzić dziecku jest stwarzanie sytuacji, które uniemożliwiają mu uniezależnienie się od osób

dorosłych. Ucząc dziecko samodzielnego wykonywania wielu czynności dajemy mu szansę pełniej się realizować i budować wiarę we własne

siły. Jest to ważne szczególnie w przypadku dziecka 3-letniego, wkraczającego w nowy etap swojego życia, jakim jest wiek przedszkolny.

Im większy poziom samodzielności dziecka tym lepiej przebiegał będzie proces adaptacyjny do przedszkola. Dziecko, które potrafi samodzielnie

zjeść posiłek, potrafi się ubrać, umyć lub poprosić o pomoc osobę dorosłą ma poczucie bezpieczeństwa i szybko akceptuje swoje nowe

środowisko.

 

Charakterystyka umiejętności samoobsługowych dla grup wiekowych 3, 4, 5 latków:

 

W pracy nad umiejętnościami samoobsługowymi dziecka ważne jest aby wiedzieć co dziecko powinno osiągnąć w danym przedziale wiekowym.

Jeśli nie osiągnęło niższych, podstawowych umiejętności nie wymagajmy od niego bardziej złożonych, które przekraczają jego możliwości.

 

Trzylatek potrafi:

- rozsunąć zamek w bluzie/kurtce

- rozpiąć ubranie zapięte na zatrzaski

- mieszać łyżeczką w kubeczku/misce

- zdjąć luźną bluzę wkładaną przez głowę i rozpięte części ubrania

- odkręcić i zakręcić kran

- załatwić się do toalety i spuścić wodę

- odkręcić kran i nalać wodę do kubka

- włożyć skarpetki

- nadziać jedzenie na widelec i wziąć do ust

- rozpiąć duże guziki

- zgłaszać potrzeby fizjologiczne

- włożyć półbuty z pomocą dorosłego

- włożyć kapcie

- włożyć kurtkę lub bluzę rozpinaną z przodu

 

Czterolatek potrafi:

- zjeść samodzielnie posiłek, posługując się łyżką i widelcem

- umyć samodzielnie twarz i ręce

- włożyć spodnie

- włożyć przez głowę luźną bluzę

- wydmuchać samodzielnie nos w chusteczkę

- zapiąć ubrania na zatrzaski

- włożyć rękawiczki z jednym palcem

 

Pięciolatek potrafi:

- zapiąć ubranie na guziki

- ma zwyczaj mycia rąk przed jedzeniem

- potrafi się podetrzeć po załatwieniu do toalety

- w kąpieli myje się samo

- zapiąć pasek lub buty z klamerką

- przewlec pasek przez szlufki

- nałożyć pastę na szczoteczkę

- samodzielnie umyć zęby

 

Aby rozwijać samodzielność, konieczne jest stopniowe i umiejętne włączanie dziecka do wykonywania prostych czynności. Dziecko musi 

przyswoić pozytywne nawyki zachowania się w ważnych sytuacjach życiowych. Muszą one stać się odruchowym zachowaniem, drugą naturą

dziecka. Jakie nawyki można, zatem kształtować już u dziecka trzyletniego?

 

Nawyk właściwego zachowania się w ubikacji – ważne jest aby dziecko nauczyło się sygnalizować potrzeby fizjologiczne w

  odpowiedni momencie. Trzylatek powinien uczyć się jak poprawnie korzystać z ubikacji. Dziecko powinno umieć zdjąć bieliznę, załatwić

się,  wytrzeć papierem pupę, podciągnąć majteczki, umyć i wytrzeć ręce. Są to czynności trudne, dlatego dorosły powinien podpowiadać

dziecku, co  ma robić po kolei, pomagać (nie wyręczać!) oraz chwalić za wszelkie próby samodzielności.

 

Nawyk samodzielnego rozbierania i ubierania się – dla trzylatka są to trudne czynności dlatego trzeba je ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz

ćwiczyć! Należy pokazać dziecku jak wykonać czynności krok po kroku i pomagać tylko częściowo „Ja rozepnę guziki, a ty dalej zdejmij

sam”. Można  oznaczyć ubranka tak, by łatwiej było dziecku zorientować się, gdzie jest przód bluzeczki, czy spodenek. Ważne jest, aby

podpowiadać czynności, zachęcać do ich wykonania, podtrzymywać w dążeniu do celu.

 

Nawyk porządkowania – ważne jest kształtowanie nawyku układania swoich zabawek na miejsce – misie na półkę, klocki drewniane do

zielonego pojemnika, klocki konstrukcyjne do pudełka. Podczas takiego sprzątania dziecko uczy się nie tylko dbałości o czystość lecz także

kształci ważną umiejętność segregowania.

 

  Nawyk właściwego zachowania się przy stole i kształtowania dobrych manier – nakrywanie do stołu, sprzątanie po posiłku, właściwe

siedzenie na krześle przy stole, zajmowanie się tym co trzeba – jedzeniem. Nie należy pozwalać, aby jedzenie zamieniło się w zabawę.

  Ważne są formy grzecznościowe: smacznego, dziękuję, przepraszam. Kształtując nawyki samodzielnego i estetycznego jedzenia należy

powiedzieć dziecku, czego się od niego oczekuje – powiedzieć  w odpowiednim momencie, co ma robić; chwalić, gdy zachowuje się

dobrze;

 

Pomaganie innym – dzieci bardzo chętnie pomagają dorosłym w różnorodnych czynnościach. Zawsze należy okazać radość, gdy dziecko

stara się pomóc, nawet, gdy czyni to niezdarnie. Chwaląc  dziecko za pomoc pokazujemy mu jakie to jest ważne dla innych i potrzebne w

życiu.

 

Nawyk poszanowania czyjegoś wysiłku – należy wytrzeć buty, bo mama/pani w przedszkolu będzie musiała umyć podłogę, nie można

rozrzucać rzeczy, bo zrobi się bałagan. Włączając dziecko,  na miarę jego możliwości, do pomocy w domu uczymy go szacunku dla pracy

osoby dorosłej.

 

Nawyk bezkonfliktowego układania do snu – ważny jest tu rytuał, który pomoże dziecku przewidzieć kolejność zdarzeń – po zakończeniu

zabawy dziecko układa zabawki na miejsce, idzie do  łazienki, rozbiera się i myje. Trzylatkowi należy jeszcze pomóc podczas rozbierania

się i mycia – być przy nim, podpowiadać kolejne czynności, zachęcać do wykonywania trudniejszych. Po umyciu  dziecko zakłada

piżamkę, mówi wszystkim dobranoc i kładzie się do łóżeczka. Teraz jest czas na „chwilkę z rodzicem” – cichutka rozmowa, bajka do

słuchania, książeczka do czytania.

 

Nawyk radosnego budzenia się – to w jakim nastroju będzie dziecko po przebudzeniu zależy w dużej mierze od rodziców. Moment

przebudzenia musi być dla dziecka radosny. Rodzic pochylając się nad dzieckiem budzi je całuskiem i uśmiecha się wywołując tym samym

uśmiech na twarzy dziecka. Należy okazać radość, że zaczyna się wspólny dzień.

 

Co pomoże podczas kształtowania pozytywnych nawyków:

  • • okazywanie radości (nawet przesadnej) z każdego przejawu samodzielności dziecka,
  • • unikanie ciągłego poprawiania, strofowania i okazywania, że coś jest nie tak,
  • • nadmierne korygowanie zniechęca dziecko i uczy bezradności,
  • • cierpliwość – nawet jeżeli dziecku się nie uda, należy pochwalić je za wysiłek i ćwiczyć tak długo, aż dziecko opanuje daną czynność,
  • • systematyczność i konsekwencja – dzięki nim uda się przekształcić czynności samoobsługowe w nawyki.

 

Literatura Edyta Gruszczyk – Kolczyńska, Ewa Zielińska

Program wspomagania rozwoju, wychowania i edukacji starszych przedszkolaków (czterolatków i pięciolatków)

 

 POTRZEBY EMOCJONALNE DZIECI W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

 

 W wieku przedszkolnym kształtują się podstawowe nawyki, sposoby zachowania, cechy osobowości oraz podstawowa skala uczuć,

dlatego tak duże znaczenie ma zaspokajanie potrzeb emocjonalnych dziecka. Zaliczamy do nich potrzebę bezpieczeństwa,

akceptacji, kontaktu emocjonalnego i przynależności. W zaspokajaniu tych potrzeb największą rolę odgrywa rodzina, a przede

wszystkim rodzice, którzy w tym okresie rozwojowym liczą się najbardziej. Ważne więc jest, aby rodzice poznali te potrzeby i

starali się zaspokajać je jak najlepiej, gdyż są odpowiedzialni za to, jak będzie się rozwijało ich dziecko, jakim człowiekiem

zostanie w przyszłości i jaki będzie jego kontakt z ludźmi.

 

Potrzeba bezpieczeństwa

Potrzeba ta jest podstawowa i fundamentalna, co wynika chociażby z faktu, że stawia się ją na równi z potrzebami biologicznymi

(np. snu, pożywienia). Rodzice stwarzają warunki, aby dziecko mogło czuć się bezpiecznie, dobrze. Potrzebę bezpieczeństwa

można zaspokoić poprzez: pozytywne nastawienie do dziecka, właściwy sposób traktowania, życzliwą atmosferę w domu. Nie

wolno ośmieszać, bagatelizować problemów dziecka, jako mało znaczących i nieistotnych. Dla dziecka w wieku przedszkolnym

wszystko jest nowe, zaskakujące. W porównaniu z dorosłymi ma ono bardzo małe doświadczenie, dlatego łatwo dochodzi do

zachwiania poczucia bezpieczeństwa. Dziecko nie potrafi odróżnić niebezpieczeństwa rzeczywistego od pozornego, często nie wie,

jak się zachować w nowych warunkach, sytuacji. Pragnie więc mieć pewność, że w razie przykrości czy niepewności znajdzie

oparcie u osoby dorosłej. Poczucie bezpieczeństwa dziecka opiera się całkowicie na miłości najbliższego otoczenia, a głównie

rodziców. Miłość ta powinna wyrażać się w pełnej akceptacji dziecka, w bliskim z nim kontakcie. Dziecko, którego potrzeba

bezpieczeństwa jest zaspokojona jest ufne, aktywne, samodzielne, otwarte na kontakty z innymi dziećmi i dorosłymi. Głównym

skutkiem niezaspokojenia tej potrzeby jest lęk będący podstawą wszelkich nerwic. Ponadto hamowana jest aktywność dziecka, od

której zależy rozwój intelektualny.

 

Potrzeba akceptacji

Istota tej potrzeby polega na tym, aby dziecko czuło się potrzebne, chciane takie jakie jest, a nie takie jakie inni chcieliby, żeby

było. Na podstawie sądów rodziców tworzy się u dziecka obraz samego siebie i samoakceptacja. Dziecko akceptowane słyszy wiele

pochwał i ciepłych słów, ważne jest jednak by rodzice nie byli bezkrytyczni. Jednym ze sposobów zaspokajania tej potrzeby jest

okazywanie dezaprobaty w stosunku do określonego występku dziecka, a nie do niego. Ważne jest aby ocena dziecka miała

charakter konkretny i odnosiła się do czynu, zachowania, a nie były ogólne np. "brzydko rysujesz". Zamiast takiego kategorycznego

zdania negującego dziecko, można powiedzieć: "ładnie narysowałeś, ale ten domek mógłbyś wykonać staranniej", czy chociażby

wyrazić uznanie dla wysiłku dziecka. Takie stwierdzenia przyczyniają się do zaspokojenia potrzeby akceptacji, mobilizują dziecko

do działania. W wyniku niezaspokojenia tej potrzeby dziecko staje się lękliwe, niepewne, przewrażliwione, uległe, nie mogące się

skoncentrować oraz nadpobudliwe. Bez akceptacji rodziców nie powstanie u dziecka poczucie własnej wartości, zachwiana będzie

wiara w siebie, co spowoduje zahamowanie aktywności dziecka a w konsekwencji regres lub brak rozwoju.

 

Potrzeba kontaktu emocjonalnego

Istota tej potrzeby polega na obustronnym, bliskim i trwałym, a przede wszystkim pozytywnym uczuciowo stosunku dziecka z

innymi osobami z jego otoczenia. Aby kontakt emocjonalny zaistniał musi wystąpić: zdolność dziecka do emocjonalnego

współbrzmienia ze stanem emocjonalnym innych ludzi np. doznawanie przykrości w obecności człowieka zmartwionego, a

przyjemności z kimś zadowolonym. Takie uczuciowe poznawanie drugiego człowieka stanowi podstawową cechę kontaktu

emocjonalnego i powinno być już kształtowane w trzecim roku życia. Odpowiednie nastawienie osób z otoczenia dziecka, które

czuje, ze jest przedmiotem zainteresowania, ze inni współbrzmią z jego własnymi uczuciami. Jeśli potrzeba ta nie jest zaspokojona

w atmosferze miłości i akceptacji, może prowokować dziecko do szukania zastępczych metod, takich jak:

- Negatywizm, kapryszenie przy jedzeniu i podobne zachowania (np. gdy urodzi się drugie dziecko absorbujące uwagę rodziców)

- Aspołeczne zachowania dążące do wywołania jakiegokolwiek zainteresowania, nawet za cenę kar cielesnych.

Potrzebę kontaktu dziecko zaspokaja również w grupie rówieśniczej. Izolacja od kolegów jest bardzo niekorzystna, gdyż

przebywając jedynie w grupie dorosłych zdobywa ubogie i jednostronne doświadczenia społeczne. Ponadto nie opanowuje jednej z

najważniejszych umiejętności współżycia i współdziałania w grupie. Dziecko pozbawione towarzystwa rówieśników wyrasta na

egoistę, samoluba, któremu trudno będzie dostosować się do współżycia z kolegami w szkole, a później w społeczności ludzi

dorosłych.

 

Potrzeba przynależności

Polega ona na specyficznej więzi dziecka z innymi ludźmi, wyrażającej się w trzech komponentach:

- Identyfikacji

- Akceptacji dziecka, bez której nie wytworzy się więź łącząca je z bliskimi mu osobami

- Strachu separacyjnym

Identyfikacja dziecka jest bezkrytycznym naśladowaniem czynności zewnętrznych oraz norm moralnych. Dlatego jest bardzo

ważne, aby rodzice dostarczali pozytywnych wzorów, z którymi dziecko będzie się utożsamiało. Strach separacyjny polega na

przeżywaniu lęku przed osamotnieniem co pobudza pragnienie więzi z innymi. Najsilniej przejawia się w pierwszych latach życia

poprzez domaganie się stałej fizycznej obecności matki. Przejawem strachu separacyjnego jest lek przed ciemnością. Dziecko w

wieku 3 do 10 lat przenosi lęk przed rozłąką z rodzicami na ciemność, przeżywa, że wszystko znika, nawet ono samo. Jest to dla

niego najstraszniejszym przeżyciem. Nie należy zmuszać go do samotnego przebywania w ciemnym pomieszczeniu, ale stopniowo

je do tego przyzwyczajać ( dobry skutek odnoszą zabawy z latarką). Często spotykana u dzieci zazdrość o rodzeństwo, również jest

wynikiem owego strachu, który przeradza się w agresję skierowaną do młodszego brata lub siostry. Dziecko boi się utraty

ukochanej osoby i za wszelką cenę stara się sprawić, aby rodzice poświęcali mu tyle czasu co młodszemu rodzeństwu. A więc

pojawiają się charakterystyczne oznaki infantylności: moczenie, chociaż wcześniej przestało już to robić, domaganie się karmienia

itp. Niezaspokojenie potrzeby przynależności przyczynia się do braku modelu identyfikacyjnego, przez co dziecko ma zaburzony

obraz samego siebie, świata i swojego miejsca w nim.

 Omawiane potrzeby łączą się ściśle ze sobą, zaspokojenie jednej pociąga za sobą gratyfikacje drugiej. Rodzina jest dla dziecka w

tym wieku bazą i podstawą rozwoju. Jakie dziecko będzie miało cechy, jakie będzie w przyszłości, jego kontakt z innymi ludźmi,

stosunek do nich i do samego siebie w dużej mierze zależy od rodziców i warunków rozwojowych jakie stwarzają swojemu

dziecku, zaspokajając jego potrzeby emocjonalne w wieku przedszkolnym.

 

Literatura M. Ziemska „Rodzina a osobowość”

H. Filipczuk „Potrzeby psychiczne dzieci i młodzieży”

J. Korczak „Jak kochać dziecko” , rozdział: ”Dziecko w rodzinie”.

cialis new zealand kamagra gel nz cialis pills nz buy levitra nz viagra online nz viagra for sale nz nuovo cialis levitra controindicazioni kamagra forum kamagra 100 mg pillole cialis lilly prezzo levitra generico prezzo viagra rosa kamagra online uk levitra online uk buy cialis london cialis pills for sale uk viagra tablets uk viagra for sale uk buy kamagra uk
cialis preise cialis kaufen cialis bestellen levitra generika viagra online kaufen kamagra bestellen cialis generika kamagra oral jelly kamagra 100mg viagra generique achat cialis cialis prix kamagra oral jelly kamagra 100 viagra femme
Wróć na górę strony
lacoste polo shirts tommy hilfiger lacoste polo polo ralph lauren polos baratos polo ralph lauren outlet lacoste polo camicie online polos ralph lauren outlet fred perry polo australia polo ralph lauren polo ralph lauren damen fred perry polo polo shirt lacoste polo shirts ireland polo lacoste sale ralph lauren polo polos lacoste baratos lacoste polo shirts